De extra ruimte die een kelder je oplevert, biedt veel mogelijkheden. Maar voordat de ruimte is gerealiseerd is er een hoop werk aan de winkel. Bovendien is niet iedere kruipruimte geschikt om tot kelder om te bouwen. Het is dus een technisch complexe klus.. In dit artikel lees je waar je op let om van je kruipruimte een kelder wilt maken.
Is de fundering geschikt voor een kelder?
Het begint altijd bij de fundering. De draagconstructie daarvan bepaalt of de kruipruimte dieper mag worden. Sommige funderingen mag je nooit ondergraven, omdat dat tot verzakkingen kan leiden. Bij andere woningen is er wel ruimte om de bodem te verlagen. Daarom moet vooraf duidelijk zijn hoe de fundering is opgebouwd, hoe diep deze zit en of er een marge is voor het uitgraven van de kruipruimte.
Een bouwkundig onderzoek is vaak nodig om te bepalen wat er kan. Daarbij wordt gekeken naar de staat van de muren, de belasting van het huis en de risico’s van het verwijderen van grond. Pas als je weet dat de fundering stevig genoeg is, kun je verder.
Hoe stabiel is de bodem?
De bodemsoort bepaalt voor een groot deel of een kelder haalbaar is. Een zanderige ondergrond is vaak stabiel. Klei of veen kan gaan kan een probleem opleveren met risico op verzakkingen.
Verder moet het duidelijk zijn of de grond onder de kruipruimte voldoende draagkracht heeft om nieuwe wanden te dragen. Is dat niet het geval, dan zijn aanvullende maatregelen nodig.
Wat doet de grondwaterstand?
Een hoge grondwaterstand levert de meeste problemen op bij het bouwen van een kelder. Zodra je dieper gaat graven, kun je water tegenkomen. Dat maakt het niet alleen lastig, maar ook onveilig. Een te hoge waterdruk tegen de kelderwanden kan later tot lekkages leiden.
In sommige gevallen wordt een kelder daarom afgeraden. In andere situaties zijn er oplossingen, zoals drainage of waterdichte bouwmethoden. Maar deze mogelijkheden werken alleen wanneer de situatie dat toelaat.
Het uitgraven van de kruipruimte: hoe gaat dat in z’n werk?
Het uitgraven van de kruipruimte tot kelder is een belangrijk onderdeel van het ombouwen naar een kelder. De bodem moet worden afgevoerd voordat er nieuwe wanden en een vloer kunnen worden geplaatst.
Handmatig uitgraven is alleen geschikt voor kleine hoeveelheden zand en werkt langzaam. In de praktijk wordt daarom vaak gebruikgemaakt van zuigtechniek. Met een krachtige zuigslang wordt het zand, slib of grondmateriaal rechtstreeks uit de kruipruimte gezogen.
Deze methode voorkomt schade aan het leidingwerk en biedt veel controle. In krappe ruimtes werkt het bovendien sneller en veiliger dan met een schop.
Nieuwe kelderwanden en vloer
Na het uitgraven worden stevige wanden geplaatst die bestand zijn tegen waterdruk en belasting van het huis. Vaak worden deze wanden gestort in beton of opgebouwd met waterdichte elementen. De vloer moet volledig waterdicht zijn en voldoende draagkracht hebben om alles boven de kelder te ondersteunen.
Nadat de kelderwanden en de vloer zijn geplaatst, wordt de kelder verder afgewerkt en kan de ventilatie worden aangelegd om vochtproblemen te voorkomen.
Wanneer is de kruipruimte ombouwen naar een kelder geen goed plan?
Niet elke woning is geschikt. Dat is het geval wanneer:
- de fundering niet mag worden ondergraven
- de bodem te instabiel is
- de grondwaterstand te hoog is
- de totale kosten niet opwegen tegen de waarde van extra ruimte
In deze situaties kies je vaak beter voor alternatieven, zoals het plaatsen van een aanbouw of het creëren van extra bergruimte op een andere plek.
